تبلیغات
قرآن ناطق
 
صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
معرفی کتاب

کتابی است مشتمل بر هشتاد حدیث مختصر یا مفصل که در مورد فضایل و آداب عید غدیرگزینش شده است. بخش اول کتاب در خصوص بزرگداشت عید غدیر و ارتباط آن با انبیاء...

امکانات دیگر
روزشمار غدیر


  • پنجمین دوره مسابقه وبلاگ نویسی «ابلاغ غدیر»

    به لطف خداوند متعال و یاری و مدد صاحب غدیر حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام، و با توکل بر حضرت احدیت و توسل بر حضرات معصومین علی الخصوص اولین مدافع غدیر حضرت زهرای مرضیه سلام الله علیها، بر آن شدیم تا حرکتی را در راستای ترویج هرچه بیشتر عید بزرگ غدیر خم ایجاد نماییم ...

    ادامه مطلب ...
  • رمز جاذبه علی علیه السلام

    نقطه های روشن در وجود علی بسیار است اما آنچه برای همیشه او را درخشنده و تابان قرار داده است ایمان و اخلاص اوست و آن است که به و جذبه الهی داده است. سوده همدانی، بانوی فداکار و دلباخته علی،در مقابل معاویه بر علی درود فرستاد و در وصفش گفت: ...

    ادامه مطلب ...
  • باب علم نبی

    در باب مولی علی(ع) سخن بسیار گفته آمده است و هر اندیشمند توانا و سخنور نامور و هنرمند هنرآوری سعی کرده است به اندازه توش و توان خود نمی از یم اقیانوس کران ناپیدای علی را به کف آرد و انگشتانه ای را از زلال صفات موّاج و نیکویی های سرشار او لبریز نماید

    ادامه مطلب ...
  • علی علیه السلام برترین و مظلوم ترین

    مظلومیت امیرالمؤمنین علیه السلام به یک جهت محدود نمی شود و همواره در جهات مختلف، این مظلومیت ساری و جاری بوده است. یکی از این جهات مظلومیت، عدم درک صحیح از معارف و مقاماتی است که پیامبر گرامی صلی الله علیه وآله اسلام برای آن حضرت علیه السلام برشمرده اند...

    ادامه مطلب ...
  • علی علیه السلام آموزگار وحدت در میان امت

    موقع شناسی و درک شرایط زمان از ویژگی های برجسته ‏ی یک انسان مسلمان متکامل است، که علی (ع) بیشتر از همگان از آن بهره ‏مند بود، و برخوردش با مسائل نشان می‏ دهد که پیوسته اسلام و قرآن را در نظر دارد، و برای حفظ وحدت مسلمانان از هیچ فداکاری و گذشتی فرو گذاری نمی‏ کند، و در این آزمایش سخت ...

    ادامه مطلب ...
بر حاشیه‌ی برگ شقایق بنویسید
گل ، تاب فشار در و دیوار ندارد

 

**********************

 پیمبری كه عمری غم خوار امتش بود
روی كبود زهرا (س) اجر نبوتش بود ؟!
 
********************
یا علی قبر پرستویت کجاست؟
آن گل صد برگ خوش بویت کجاست؟

 *********************
 من با که گویم این که بهارم خزان شده
ماهم به خاک تیره غربت نهان شده
بانوی بی نشان که به هرسو نشان ز اوست
رفت از برم به قامت همچون کمان شده

 *********************
 ما گوشه نشینان غم فاطمه ایم
محتاج عطا و كرم فاطمه ایم


حضرت فاطمه(س) می‌فرمایند: و من، آن كلمه‌ی نیكوی خداوندم. (الفضائل/80)

 من فاطمه‌ام، واژه‌ی حسنای خداوند
از ماه نشان دارم و با آینه پیوند
من فاطمه‌ام، سرخ تر از خاطره ی سیب
من فاطمه ام، سبزتر از واژه‌ی لبخند


 حضرت فاطمه (س) می‌فرمایند: و ما وسیله‌‌ی ارتباط خدا با مخلوقاتیم. (دلائل‌الامامه/32)
 
سرشار نگاه آسمان كن ما را
از خود برهان و بی‌نشان كن ما را
ای واسطه‌ی فیض خداوند كریم
بر سفره‌ی دوست، میهمان كن ما را

 
السلام علیک یا فاطمه و ابیها و بعلها و بنیها و سر المستودع فیها بعدد ما احاط به علمک



ادامه مطلب...


نوع مطلب : مناسبات، 
برچسب ها : شهادت حضرت فاطمه(س)، ام ابیها، شعر شهادت، احادیث فاطمی،
شنبه 30 دی 1396 :: نویسنده : ح-رییعی
http://static.mihanblog.com//public/user_data/user_files/527/1580145/vbmk56914.jpg

ثقلین دو محور وحدت و حركت

خدای سبحان همه‌ مومنان را به وحدت بر محور ریسمان الهی كه همان قرآن كریم و عترت طاهرین ـ علیهم السّلام ـ می‌باشد دعوت می‌نماید:
 «وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعاً وَ لاتَفَرَّقُوا وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً وَ كُنْتُمْ عَلی شَفا حُفْرَهٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها» [1] یعنی همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و به راه‌های متفرّق نروید و به یاد آرید این نعمت بزرگ خدا را كه شما با هم دشمن بودید و خدا در دلهای شما الفت و مهربانی انداخت و به لطف خداوند، برادر دینی یكدیگر شدید و در پرتگاه آتش بودید كه شما را نجات داد.


انسان موجودی تكامل‌طلب و متصاعد است و برای بالا رفتن و تعالی یافتن نیاز به دستگیره و ریسمان الهی دارد كه همان قرآن و عترت است. قید «جمیعاً» در آیه نشان می‌دهد كه چنگ زدن فردی به ریسمان محكم الهی كافی نیست بلكه باید همگی با هم در خدمت قرآن و عترت باشند و بدان اتصال داشته باشند. بنابراین، در این آیه كریمه یك تكلیف برای همه مومنان است كه ادای آن با چنگ زدن جمعی حاصل می‌شود، نه اینكه هر شخصی دستور داشته باشد به تنهایی به ریسمان خدا تمسّك جوید.

وقتی انسان می‌بیند كه بار امانت الهی را همه باید بردارند، احساس سبكی و نشاط می‌كند، وقتی  ببیند كه تمسّك به ریسمان الهی همگانی است و مسئولیتهای دینی تنها متوجّه او نیست، احساس تنهایی و افسردگی نمی‌كند و طبق اصل «فإنَّ یدالله مع الجماعه» [2] قدرت و توان چند برابری می‌یابد؛ علاوه بر این كه اساساً عمل به دین و اجرای احكام نورانی قرآن كریم بدون حضور همه جانبه‌ی افراد جامعه امكان پذیر نیست.

اگر چه هر اجتماعی محوری دارد، ولی اگر این محور، ریسمان الهی نباشد، آن جامعه در ضلالت است و ره به مطلوب و سعادت نخواهد یافت؛ از این رو، هر اجتماع و اتّحادی مطلوب و پسندیده نیست، بلكه وحدت بر محور قرآن و عترت است كه انسان را از تاریكی‌های وابسته به غیر خدا خارج می‌سازد و به «الله» كه نور مطلق است می‌رساند.
جدا شدن یا پیشی گرفتن از اهل بیت ـ علیهم السّلام ـ پایه گمراهی است و هیچ انتخابی را نباید بر انتخاب آن‎ها مقدم داشت.

حضرت امیرالمۆمنین ـ سلام الله علیه ـ می‌فرماید: ما پیش از اسلام با هم بودیم، نظام اسلامی بین ما تفرقه افكند؛ زیرا آن اتحاد بر محور شرك و جاهلیّت بود و اسلام طبق دستور «وَ امْتازُوا الْیَوْمَ أَیُّهَا الْمجْرِمُونَ» [3] صف مسلمانان را از صف مشركان جدا ساخت و همه‌ی مسلمانان را با یكدیگر متحّد ساخت. آن حضرت در خطبه‌ی «شقشقیه» خود را محور حكومت و سیاست معرّفی می‌نماید. همان‌گونه كه سنگ آسیاب برمحور خود می‌چرخد و به آن محور نیاز دارد. «أما والله لقد تقمّصها ابن أبی قحافه و إنه لیعلم أنّ محلّی منها محلّ القطب من الرحا». [4]


ادامه مطلب...


نوع مطلب : امام علی (ع)، 
برچسب ها : حدیث ثقلین، محور وحدت، قرآن و عترت، امام علی(ع)،
چهارشنبه 22 آذر 1396 :: نویسنده : ح-رییعی
 مقدمه
قرآن کریم، این کتاب آسمانی آن قدر با عظمت و گران سنگ است که تاکنون هیچ گفته و نوشته ای با آن برابری نکرده و تا روز قیامت نظیر و مانندی برایش پیدا نخواهد شد. چرا که این کتاب، کلام خداوند است؛ وحی الهی است که بر رسول بشریّت و پیامبر خاتمیّت نازل گشته است.

این قرآن که در زمان نزول، توسّط پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم شرح و تفسیر و تأویل می شد؛ پس از وی شرح و تفسیرش به عهده خاندان پاک و معصوم آن حضرت واگذار گردید.

به آنانکه امینِ وحی خدا، بارها برای آوردن پیام خدا برای پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به خانه شان آمد.

به او که پیامبر بارها درباره اش فرمود: «او همراه قرآن است و قرآن همراه اوست.»

به او که هزار درب علم از علوم توسّط پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم برایش گشوده شد و به او که داناترین فرد در امّت به قرآن بود.

آری، آن کس عهده دار چنین کاری شد که هم کاتب وحی بود و هم جامع آیات و سور قرآنی و هم بزرگ ترین مفسّر کتاب آسمانی.

او علی بن ابی طالب بود که از دوران نه سالگی؛ یعنی آن زمانی که قرآن کریم بر پیامبر نازل گردید، همراه قرآن بود.

سخن و گفتارش از قرآن بود و راه و روشش قرآنی، او به حق «قرآن ناطق» شمرده می شد، و تا آخرین لحظات عمر پر برکتش از کتاب آسمانی سخن گفت و همگان را بر محورش فراخواند.

تبیین فضائل قرآن
از امیرمؤمنان علیه السلام در باره فضائل این کتاب آسمانی، سخنان فراوانی به یادگار مانده است که هر خواننده را به فکر و اندیشه در این کتاب وا می دارد.

شما اگر به کتاب شریف نهج البلاغه مراجعه کنید، به بسیاری از این سخن ها و گفته ها و بیان ها در شأن و منزلت و فضیلت کتاب خدا برخورد می کنید.

آن حضرت در این گفته ها قرآن کریم را نور آشکار، سرچشمه حیات، ناصحی راستگو، کتابی هدایتگر، راهنمای روز، روشنایی شب تاریک و مایه عزّت دانسته که نظر شما را به برخی از این موارد جلب می نماییم.

1. ظاهری دلپذیر
حضرت در خطبه 18 ضمن سخنانی دراین باره می فرماید: «انّ هذا القرآن ظاهره أنیق، و باطنه عمیق، لاتفنی عجائبه، ولاتنقضی غرائبه ولاتکشف الظّلمات الاّ به (1)؛ این قرآن ظاهری دلپذیر دارد و درونش بسیار عمیق و شگفتی هایش بی پایان است، و به وسیله قرآن است که پرده های تاریکی کنار می رود.»

2. خانه ای است که ویران نگردد
و در خطبه دیگری فرمود: «کتاب الله بین أظهرکم ناطق لایعیا لسانه و بیت لاتهدم أرکانه و عزّ لاتهزم أعوانه (2)؛ کتاب خدا در پیش روی شماست که زبانش خسته نمی شود، و خانه ای است که پایه هایش فرو نریزد و مایه عزّتی است که پیروانش هرگز شکست نخورند.»

ادامه مطلب...


نوع مطلب : امام علی (ع)، 
برچسب ها : امام علی (ع)، قرآن کریم، نهج البلاغه،
http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/575/1723006/eeahuj569.jpg

ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺑﻪ ﺳﻮﮒ ﻣﺼﻄﻔﯽ می گرید

ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﻣﺠﺘﺒﻰ می گرﯾﺪ
ﺩﺭ ﻣﺸﻬﺪ ﺩﻝ ﭼﻪ ﻛﺮﺑﻼ‌ﯾﻰ ﺑﺮﭘﺎﺳﺖ
ﻗﻮﻣﻰ ﺑﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺭﺿﺎ می گرﯾﺪ

تو بـر زخـم دلـم باریده اى باران رحمت را / تو را مـن مـیشناسم، مـنبع پاک کـرامت را
ازآن روزى کـه حلقه بر ضریحت بست دستانم / دلم شـیدا شد و دادم زکـف دامـان طاقت را . . .

شهادت امام رضا (ع) تسلیت باد.


شهادت جان سوز امام
مأمون که برای حفظ حکومت خود امام رضا علیه السلام را از مدینه به مرو آورده بود و با ترفندهای خود و اطرافیان به اهداف خود نرسیده بود، وقتی که رفتار و قاطعیت آن حضرت را دید، دریافت که گفتار و رفتار آن حضرت در نهایت موجب ضعف و تزلزل حکومت او می شود و از سوی دیگر عباسیّان همواره در مورد ولایت عهدی امام رضا علیه السلام مأمون را تهدید می کردند و به او هشدار می دادند. در نتیجه وی تصمیم گرفت که آن حضرت را به گونه ای از میان ببرد. ولی کاملاً مراقب بود که این عمل به طور کاملاً محرمانه انجام گیرد تا مسئله جدیدی برای حکومتش پیش نیاید. لذا با مسموم کردن آن حضرت به هدف خود رسید. امام علیه السلام در روز آخر صفر بر اثر زهر مسموم و دعوت حق را لبیک گفت و به اجداد پاکش پیوست.

دفن شبانه و مظلومانه امام رضا علیه السلام
مردم و دوستداران آن امام وقتی که خبر شهادت حضرت را شنیدند ازدحام کردند و گفتند که مأمون با نیرنگ امام علیه السلام را کشته است. مأمون شخصی را نزد مردم فرستاد و گفت تشییع جنازه به فرصتی دیگر موکول شده است. مأمون از ترس این که آشوبی برپا شود مردم را با این ترفند متفرق کرد و دستور داد جنازه آن حضرت را شبانه غسل دادند و به خاک سپردند.

عبادت امام رضا علیه السلام

امام رضا علیه السلام هم چون اجداد پاکش، قبل از هر چیز، بنده خالص خدا بود و همه چیز را در خط بندگی خدا دنبال می کرد. زهد و عبادت و راز نیاز و مناجات و سجده های طولانی او، نشان می داد که دلداده خداست. رجاء بن ضحاک سرپرست مأموران مأمون که مسئولیت آوردن امام را از مدینه به خراسان برعهده داشت، در این باره می گوید: «سوگند به خدا، مردی را ندیدم که با تقواتر از امام رضا علیه السلام باشد و در همه ساعات زندگی یاد خدا کند و به اندازه او خوف از عقاب خدا را در دل داشته باشد».

تلاوت قرآن
رجاء بن ضحاک سرپرست مأموران مأمون که مسئولیت آوردن امام رضا علیه السلام را از مدینه به خراسان برعهده داشت می گوید «امام رضا علیه السلام شب ها بسیار قرآن تلاوت می کرد. هنگامی که به آیه ای می رسید که در آن سخن از بهشت و دوزخ به میان آمده بود، گریه می کرد و از درگاه خدا تقاضای بهشت می فرمود و می گفت: «پناه می برم به خدا از آتش دوزخ».

انتظار امام از شیعیان
محدث قمی رحمه الله از حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام روایت می کند که، امام هشتم علی بن موسی الرضا علیه السلام فرمود: «ای عبدالعظیم، سلام مرا به دوستانم برسان و به آنان بگو وسوسه های شیطانی را به خود راه ندهند و در زندگی راستگو و امانت دار باشند. راجع به چیزهایی که برایشان فایده ای ندارد سکوت کنند و جدال نکنند. با یکدیگر رفت و آمد نمایند؛ زیرا این عمل موجب تقرب به من می شود. حیثیت و آبروی خود را از بین نبرند که هرکس آبروی کسی را بریزد و از این راه یکی از دوستان مرا به غضب آورد، دعا می کنم که خدا او را در دنیا و آخرت به عذاب دچار سازد و در آخرت از زیان کاران به شمار آید».



ادامه مطلب...


نوع مطلب : مناسبات، 
برچسب ها : شهادت امام رضا(ع)، مشهدالرضا، 30 صفر، جملات قصار امام رضا،
پنجشنبه 4 آبان 1396 :: نویسنده : ح-رییعی
http://static.mihanblog.com//public/user_data/user_files/527/1580145/ali23326.jpg

در میان مسائل اجتماعى كمتر مسئله اى، از حیث اهمیت و نیاز به دقت، به پایه مدیریت و رهبرى مى ‏رسد.شرایط رهبرى آنچنان دقیق و حایز اهمیت است كه در یك اجتماع بزرگ، تنها چند نفر انگشت‏ شمار واجد آن مى‏ شوند.

در میان همه نوع رهبرى، شرایط رهبران آسمانى به مراتب سنگین تر و وظایف آنان بسیار خطیرتر از شرایط و وظایف رهبران اجتماعى است كه با گزینش جامعه چنین مقام و موقعیتى را به دست مى ‏آورند.

در رهبری هاى الهى و معنوى هدف بالاتر و ارجمندتر از حفظ مقام و موقعیت است و رهبر براى این برانگیخته مى ‏شود كه به هدف تحقق بخشد و چنانچه بر سر دو راهى قرار گیرد و ناچار شود كه یكى را رها كرده دیگرى را برگزیند، براى حفظ اصول و اساس هدف، باید از رهبرى دست ‏بردارد و هدف را مقدس تر از حفظ مقام و موقعیت رهبرى خویش بشمارد.

امیر مؤمنان -علیه السلام نیز پس از درگذشت پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم با این مسئله مهم روبرو شد. زیرا هدف از رهبرى و فرمانروایى او پرورش نهالى بود كه به وسیله پیامبر گرامی صلى الله علیه و آله و سلم در سرزمین حجاز غرس شده بود; نهالى كه باید به مرور زمان به درختى برومند و بارور مبدل شود و شاخه‏ هاى آن بر فراز تمام جهان سایه بگستراند و مردم در زیر سایه آن بیارامند و از ثمرات مباركش بهره مند شوند.

امام -علیه السلام پس از درگذشت پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم تشخیص داد كه در موقعیتى قرار گرفته است كه اگر اصرار به قبضه كردن حكومت و حفظ مقام خود كند اوضاعى پیش مى ‏آید كه زحمات پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله و سلم و خون هاى پاكى كه در راه هدف مقدس آن حضرت ریخته شده است‏ به هدر مى ‏رود.

چنانچه امام، با این وضع، پس از درگذشت پیامبر بر مسند خلافت تكیه مى ‏زد و زمام امور را به دست مى ‏گرفت آتشى در درون مخالفان او روشن مى ‏شد و انفجارهایى رخ مى ‏داد كه نتیجه آن جز محو اسلام و نابودى مسلمانان و بازگشت جاهلیت‏ به ممالك اسلامى نبود.(1)


امام -علیه السلام در یكى از سخنرانی هاى خود به گوشه اى از نتایج قیام مسلحانه خود اشاره كرده، مى ‏فرماید:
پس از درگذشت پیامبر در كار خویش اندیشیدم. در برابر صف آرایى قریش جز اهل بیت‏ خود یار و یاورى ندیدم. پس به مرگ آنان راضى نشدم و چشمى را كه در آن خاشاك رفته بود فرو بستم و با گلویى كه استخوان در آن گیر كرده بود نوشیدم و بر گرفتگى راه نفس و بر حوادث تلخ تر از زهر صبر كردم.(2)

اتحاد مسلمانان از بزرگ ترین آمال و آرزوهاى امام علی علیه السلام بود. او به خوبى مى ‏دانست كه این اتحاد در زمان پیامبر گرامى صلى الله علیه و آله و سلم سبب شده بود كه رعب عجیبى در دل امپراتوران جهان و قدرتهاى بزرگ رخنه كند و اسلام به سرعت رشد و نمو كرده، گسترش یابد. ولى اگر این وحدت به جهت مسئله رهبرى از بین مى ‏رفت مسلمانان دچار انواع گرفتاریها واختلافات مى ‏شدند و بالاخص گروهى از قریش كه به كسوت اسلام در آمده بودند دنبال بهانه بودند تا ضربت اساسى خود را بر پیكر اسلام وارد سازند.


ادامه مطلب...


نوع مطلب : امام علی (ع)، 
برچسب ها : امام علی(ع)، دلیل سکوت مولای متقیان، وحدت، 25 سال سکوت، اتحاد مسلمانان،

( کل صفحات : 25 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   
درباره وبلاگ



سری سبز و زبانی سرخ دارم

قلم باشد به کف چون ذوالفقارم

به نفس آرم به عشق ناب مولا

زنم دم از تولی و تبری

علی سر نهان و آشکار است

خدایی ناز شست کردگار است

علی تسبیح و تکبیر و قیام است

علی هم رکعتین و هم سلام است

حمایت می کنیم
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :1
  • آخرین بازدید :