تبلیغات
قرآن ناطق - دلیل سکوت امام علی (ع) بعد از غدیر
 
صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
معرفی کتاب

کتابی است مشتمل بر هشتاد حدیث مختصر یا مفصل که در مورد فضایل و آداب عید غدیرگزینش شده است. بخش اول کتاب در خصوص بزرگداشت عید غدیر و ارتباط آن با انبیاء...

امکانات دیگر
روزشمار غدیر


  • پنجمین دوره مسابقه وبلاگ نویسی «ابلاغ غدیر»

    به لطف خداوند متعال و یاری و مدد صاحب غدیر حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام، و با توکل بر حضرت احدیت و توسل بر حضرات معصومین علی الخصوص اولین مدافع غدیر حضرت زهرای مرضیه سلام الله علیها، بر آن شدیم تا حرکتی را در راستای ترویج هرچه بیشتر عید بزرگ غدیر خم ایجاد نماییم ...

    ادامه مطلب ...
  • رمز جاذبه علی علیه السلام

    نقطه های روشن در وجود علی بسیار است اما آنچه برای همیشه او را درخشنده و تابان قرار داده است ایمان و اخلاص اوست و آن است که به و جذبه الهی داده است. سوده همدانی، بانوی فداکار و دلباخته علی،در مقابل معاویه بر علی درود فرستاد و در وصفش گفت: ...

    ادامه مطلب ...
  • باب علم نبی

    در باب مولی علی(ع) سخن بسیار گفته آمده است و هر اندیشمند توانا و سخنور نامور و هنرمند هنرآوری سعی کرده است به اندازه توش و توان خود نمی از یم اقیانوس کران ناپیدای علی را به کف آرد و انگشتانه ای را از زلال صفات موّاج و نیکویی های سرشار او لبریز نماید

    ادامه مطلب ...
  • علی علیه السلام برترین و مظلوم ترین

    مظلومیت امیرالمؤمنین علیه السلام به یک جهت محدود نمی شود و همواره در جهات مختلف، این مظلومیت ساری و جاری بوده است. یکی از این جهات مظلومیت، عدم درک صحیح از معارف و مقاماتی است که پیامبر گرامی صلی الله علیه وآله اسلام برای آن حضرت علیه السلام برشمرده اند...

    ادامه مطلب ...
  • علی علیه السلام آموزگار وحدت در میان امت

    موقع شناسی و درک شرایط زمان از ویژگی های برجسته ‏ی یک انسان مسلمان متکامل است، که علی (ع) بیشتر از همگان از آن بهره ‏مند بود، و برخوردش با مسائل نشان می‏ دهد که پیوسته اسلام و قرآن را در نظر دارد، و برای حفظ وحدت مسلمانان از هیچ فداکاری و گذشتی فرو گذاری نمی‏ کند، و در این آزمایش سخت ...

    ادامه مطلب ...
چهارشنبه 22 مهر 1394 :: نویسنده : ح-رییعی
http://static.mihanblog.com//public/user_data/user_files/527/1580145/wertt147.jpg

تنها هدف امام از ولایت بر مردم، اجراى قوانین اسلام و برپایى قسط و عدل در جامعه بوده است. با این حال چون مى دانست که پس از وفات رسول خدا (صلی الله علیه واله) در مسأله خلافت اختلاف پدیدار خواهد شد و بیشتر مردم یار و یاور او نخواهند بود، دست از حق مسلم خود کشید، آن حضرت آگاه بود که در صورت پافشارى، فتنه بزرگى در بین مسلمانان پدید مى آید و اتحاد نسبى آنان بر هم خواهد خورد و نظام اسلامى دچار ضعف و سستى و از هم پاشیدگى مى شود و دشمنان اسلام از آن سوء استفاده خواهند کرد و این شیوه نه به نفع مسلمانان است و نه اسلام.


دلیل ما بر این مدعا گفتار خود امیر المومنین علی علیه السلام است. امام در بخشى از نامه 62 نهج البلاغه این حقیقت تلخ را چنین بیان مى فرماید: « اما بعد! خداوند سبحان محمد (صلی الله علیه واله) را فرستاد تا بیم دهنده جهانیان و گواه و حافظ آیین انبیاى او باشد. چون او که درود بر او باد از جهان رخت بربست، مسلمانان درباره خلافت بعد از او به منازعه برخاستند. به خدا سوگند هرگز فکر نمى کردم و به خاطرم خطور نمى کرد که عرب بعد از پیامبر، امر امامت و رهبرى را از اهل بیت او بگردانند و در جاى دیگر قرار دهند و باور نمى کردم آنها آن را از من دور سازند! تنها چیزى که مرا ناراحت کرد اجتماع مردم اطراف فلان... بود که با او بیعت کردند.

دست بر روى دست گذاردم تا این که با چشم خودم دیدم گروهى از اسلام باز گشته و مى خواهند دین محمد (صلى الله علیه وآله) را نابود سازند. ترسیدم اگر اسلام و اهلش را یارى نکنم باید شاهد نابودى و شکاف در اسلام باشم که مصیبت آن براى من از رها ساختن خلافت و حکومت بر شما بزرگتر بود چرا که این بهره دوران کوتاه زندگى دنیاست، که زایل و تمام مى شود. همان طور که سراب تمام مى شود و یا همچون ابرها که از هم مى پاشند. پس براى دفع این حوادث به پا خاستم تا باطل از میان رفت و نابود شد و دین پا بر جا و محکم گردید».

آن حضرت همچنین در خطبه 26 مى فرمایند: «پس از وفات پیامبر (صلی الله علیه واله) به اطراف خویش نگریستم، یاورى جز اهل بیت خویش ندیدم. پس به مرگ آنان در راستاى احقاق حق خویش رضایت ندادم. چشم پر از خار و خاشاک را ناچار فرو بستم و با گلویى که استخوان شکسته در آن گیر کرده بود جام تلخ حوادث را که از حنظل تلخ تر بود نوشیدم و خشم خود را فرو خوردم».

امیر المومنین علی(علیه السلام) در خطبه 37 ضمن بر شمردن ویژگى هاى خویش مى فرمایند: « آن دم که همه از ترس در خانه نشسته بودند، من قیام کردم، و آن گاه که همگى خود را پنهان کرده بودند من آشکارا به میدان آمدم... و همان زمان که همه لب فرو بسته بودند من سخن گفتم، و آن وقت که جمعیت همه توقف کرده بودند من با راهنمایى نور خدا به راه افتادم. فریاد نمى زدم، صدایم از همه آهسته تر، اما از همه پیشگام تر بودم، زمام امر را به دست گرفتم و پرواز کردم، و جایزه سبقت در فضایل را بردم.

همانند کوهى که تند بادها آن را به حرکت در نمى آورد، و توفان ها آن را از جاى بر نمى کند، هیچ کس نمى توانست عیبى در من بیابد، و هیچ سخن چینى جاى طعن در من نیافت. ستمدیدگانى که در نظرها ذلیل و پست اند از نظر من عزیز و محترم اند تا حقّشان را بگیرم، و نیرومندان ستمگر در نظر من حقیر و پست اند تا حق دیگران را از آنها بستانم.

 در برابر فرمان خدا راضى و تسلیم امر او هستم، آیا گمان مى کنید ممکن است من به رسول خدا (صلی الله علیه واله) دروغ ببندم؟ و اگر از او خبرى غیبى نقل مى کنم ممکن است خلاف واقع باشد؟! به خدا سوگند! من نخستین کسى هستم که وى را تصدیق کردم و هرگز من اول کسى نخواهم بود که او را تکذیب نمایم. در کار خود اندیشه کردم دیدم اطاعت فرمان پیامبر (صلی الله علیه واله) بر بیعت اجبارى با متصدیان حکومت مقدم است، و هنوز پیمان پیامبر (صلی الله علیه واله) در مورد دیگران براى حفظ موجودیت اسلام در گردن من مى باشد».


منبع :
 رسا - موسسه جهانی سبطین



نوع مطلب : امام علی (ع)، 
برچسب ها : امام علی (ع) بعد از غدیر، نهج البلاغه، امام مظلوم،

درباره وبلاگ



سری سبز و زبانی سرخ دارم

قلم باشد به کف چون ذوالفقارم

به نفس آرم به عشق ناب مولا

زنم دم از تولی و تبری

علی سر نهان و آشکار است

خدایی ناز شست کردگار است

علی تسبیح و تکبیر و قیام است

علی هم رکعتین و هم سلام است

حمایت می کنیم
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :1
  • آخرین بازدید :